O.R.S. Lek en Linge
Leuk en Leerzaam! Klik hier om in te loggen Klik hier om te zoeken
27-10-2020, 10:05 uur in Locaties Culemborg

'Ik en mijn mening' van Frank Straatman in de hal van de brugklaslocatie

Je hebt 'm misschien al gezien in de aula van de brugklaslocatie, het zes meter lange ‘Ik en mijn mening’ van Frank Straatman. Lek en Linge is twee grote ‘luchtkunstwerken’ rijker, afkomstig uit de expositie Vliegend Vrij. Naast ‘Ik en mijn mening’ krijgt begin november in de hal van de vwo-locatie het vier meter tellende ‘Stranger’ van Paul Vendel en Sandra de Wolf een prominente plek. 

We zijn erg trots op deze aankopen en hebben Frank Straatman gevraagd om een beschrijving van zijn kunstwerk te maken. 

Beschrijving

Het beeld dat in de school hangt is niet de eerste 'Ik en mijn mening'. Twee jaar geleden vroeg ik me af of je een beeld zou kunnen laten praten als een stripfiguur, dus door hem een tekstballonnetje te geven. Als beeldhouwer maak je soms van een mens een ding; zou dat ook werken met ‘gepraat’?

Ik ging aan de slag en maakte van vervormbaar plastic een soort proefmodelletje van 1 meter breed. Daar lagen ze op een tafeltje: mijn mening en ik. Ik schreef het erop met stift... en was blij dat ik ze eens van buitenaf kon bekijken! Het belangrijkste verschil met een tweedimensionale weergave van ‘gepraat’ zie je duidelijk in dit plaatje: hier heeft de tekstballon een gewicht, terwijl hij in een stripverhaal probleemloos naast de figuur in de lucht zweeft, daar denk je verder niet over na. Maar als je driedimensionale beelden wilt maken moet dat wel. En ik houd van dat soort concrete uitdagingen, en ook van de mogelijkheid om dingen van meer kanten te zien; daarom maak ik ruimtelijk werk.


Een jaar later kreeg ik de kans om deel te nemen aan een tentoonstelling in de grote Barbarakerk in Culemborg, ter gelegenheid van 75 jaar bevrijding van de nazi’s. Vanwege dit thema leek 'Ik en mijn mening' me wel toepasselijk. Maar alle beelden moesten op 4 meter hoogte hangen, want de kerk heeft de vloer nodig voor andere activiteiten. Door een touw neer te leggen in een grote lus kon ik uitmeten hoe groot het uiteindelijk zou moeten worden. Een enorme, oranje mening leek me ook een mooi vraagteken bij onze tijd.

Weer ging ik allerlei probeerhoofden en tekstwolken maken in het klein, maar ditmaal hangend. Ik kwam erop uit het ‘t meest spannend was als ze samen aan één touw hangen, als een soort balans die ook een beetje beweegt. Aan de ene kant je identiteit, aan de andere kant je overtuigingen, de dingen die je naar buiten brengt. Alsof ze wederzijds afhankelijk zijn. Wie ben jij zonder je mening?

Ik maakte de basisvorm van dozenkarton, en toen dat klaar was heb ik ‘m behoorlijk vervormd. Een mening of een mens waar niet allerlei krachten op hebben ingewerkt bestaat volgens mij niet. Vervormingen kunnen mooi zijn, ik houd ervan en daarom maak ik ’t geheel ook ‘aaibaar’. Ze dragen ook bij aan de ruimtelijkheid; het is van alle kanten anders.

Frank Straatman